Uniwersalna łączność w regionie APAC może przynieść 230 miliardów dolarów wzrostu gospodarczego do 2030 roku

Image: Illustrative image · ASDFGH · Public domain · Source

Nowe badanie pokazuje, że luka w łączności w Azji i Pacyfiku dotyczy obecnie barier w użytkowaniu, a nie zasięgu, przy czym kluczowe są koszty urządzeń i umiejętności cyfrowe. Zamknięcie tej luki może dodać 230 miliardów dolarów do gospodarki i przyspieszyć postęp społeczny.

Przez wiele lat rozszerzanie zasięgu sieci mobilnych uważano za główne rozwiązanie problemu cyfrowego wykluczenia w regionie Azji i Pacyfiku (APAC). Jednak niedawne wspólne badanie przeprowadzone przez GSMA Intelligence oraz Azjatycki Bank Rozwoju (ADB) ujawnia zmianę w tym paradygmacie.

Rozwijający się region APAC, zamieszkiwany przez 4,3 miliarda ludzi, czyli ponad połowę światowej populacji, osiągnął obecnie 71% użytkowników mobilnego internetu, co odpowiada około 3,1 miliarda osób. Co istotne, 1,1 miliarda ludzi mieszka na obszarach z dostępem do sieci 4G, ale pozostaje offline, podczas gdy jedynie 100 milionów w ogóle nie ma pokrycia mobilnym internetem szerokopasmowym. Wskazuje to, że luki w łączności wynikają mniej z niedoboru infrastruktury, a bardziej z przeszkód utrudniających realne korzystanie z internetu.

Badanie wskazuje, że podstawowymi barierami w adopcji mobilnego internetu są przystępność cenowa urządzeń z dostępem do internetu oraz umiejętności cyfrowe i alfabetyzm cyfrowy. Urządzenia podstawowego poziomu kosztują ponad 60% miesięcznych dochodów najbiedniejszej 40% populacji – ponad trzykrotnie więcej niż uznawana za przystępną cena. Problemy dotyczące zaufania i bezpieczeństwa, w tym obawy dotyczące oszustw i nadużyć, dodatkowo utrudniają adaptację, podkreślając potrzebę bezpiecznych i łatwo dostępnych lokalnie usług cyfrowych. Ponadto istnieją nadal dysproporcje – kobiety mają o 12% mniejsze prawdopodobieństwo korzystania z mobilnego internetu niż mężczyźni, a mieszkańcy obszarów wiejskich pozostają w tyle za użytkownikami miejskimi o 25%, z jeszcze wyraźniejszymi różnicami w niektórych częściach Azji Południowej i wysp Pacyfiku.

Te bariery mają bezpośrednie konsekwencje społeczne i ekonomiczne. Każda osoba pozostająca offline doświadcza ograniczonego dostępu do podstawowych usług i możliwości ekonomicznych. Raport prognozuje, że zamknięcie luki w łączności mobilnej do 2030 roku mogłoby przynieść dodatkowo około 230 miliardów dolarów do gospodarki rozwijającego się regionu APAC. Poza zyskami dla PKB, powszechna łączność jest oczekiwana jako czynnik wspierający redukcję ubóstwa, edukację, dostęp do opieki zdrowotnej, inkluzję finansową, odporność na katastrofy oraz zrównoważony rozwój środowiska.

Przełamanie tego cyfrowego podziału wymaga skoordynowanych reform politycznych oraz inwestycji przekraczających 316 miliardów dolarów, przy czym sektor prywatny jest gotów wnieść 132 miliardy dolarów, a pozostała luka inwestycyjna w wysokości 184 miliardów dolarów koncentruje się głównie na poprawie przystępności cenowej urządzeń i rozwoju umiejętności cyfrowych. Sugeruje to, że czynniki pozainfrastrukturalne, takie jak mechanizmy finansowania, reformy podatkowe, korekty funduszy usług powszechnych oraz programy kształcenia cyfrowego, stanowią kluczowe kolejne kroki. Takie działania nie tylko bezpośrednio zwalczają bariery adopcyjne, ale również zachęcają do dodatkowych inwestycji prywatnych.

Patrząc w przyszłość, rządy rozwijającego się APAC stawiają na strategie transformacji cyfrowej z naciskiem na sztuczną inteligencję i cyfrową infrastrukturę publiczną. Jednak te postępy zależą fundamentalnie od przystępnej cenowo, zaufanej i inkluzywnej łączności. Osiągnąwszy 98% pokrycia siecią 4G, region stoi na silnych fundamentach pod inkluzję cyfrową. Wyzwanie, które się wyłania, to zapewnienie, że każdy będzie miał znaczący dostęp do tej infrastruktury i będzie mógł z niej korzystać.

Podsumowując, zamknięcie luki użytkowania – a nie tylko rozszerzenie zasięgu – będzie decydującym wyzwaniem dla cyfrowej inkluzji w regionie APAC w nadchodzącej dekadzie. Skuteczne rozwiązanie kwestii przystępności, umiejętności, zaufania i adekwatności może odblokować ogromne korzyści ekonomiczne i społeczne, jednocześnie zapobiegając pogłębianiu się nierówności wraz z pojawianiem się nowych technologii.