SpaceX planuje 150 startów Starship, by do 2032 roku wystrzelić 15 000 satelitów Starlink Mobile V2

Image: Illustrative image · Hotel Pika · CC BY-SA 2.0 · Source

SpaceX wykorzysta wyłącznie rakietę Starship do wyniesienia 15 000 satelitów Starlink Mobile V2 na niską orbitę okołoziemską, co wymaga około 150 startów do 2032 roku, czyniąc rozmieszczenie satelitów podstawowym zadaniem Starship przed planami eksploracji Księżyca i Marsa.

SpaceX uzyskał zgodę na wystrzelenie 15 000 satelitów Starlink Mobile V2 na niską orbitę okołoziemską, na wysokości od 326 do 335 kilometrów. Satelity te będą wynoszone wyłącznie przy pomocy superciężkiej rakiety Starship, przy każdym starcie przenoszącej około 50 satelitów. Plan rozmieszczenia obejmuje dwie fazy, z kluczowym celem, by do 7 października 2032 roku połowa konstelacji – 7 500 satelitów – była wystrzelona i operacyjna.

Aby osiągnąć ten cel, Starship musi przeprowadzić około 150 misji Starlink do ustalonego terminu w 2032 roku, a następnie kolejne 150 misji w latach 2032-2035, by ukończyć pełną konstelację 15 000 satelitów. To długoterminowe zobowiązanie, w którym starty satelitów stanowią główne zadanie Starship obok przewidywanych misji na Księżyc i Marsa.

Obecnie sieć Starlink składa się z ponad 10 500 satelitów różnych generacji, w tym V1, V1.5, V2 oraz kilku tuzinów satelitów V3. Dodatkowo konstelacja Starlink Mobile V1 obejmuje około 650 satelitów na orbicie. Ponadto SpaceX ma zezwolenia na rozszerzenie wcześniejszych generacji Starlink (Gen1 i Gen2) do około 19 400 satelitów.

W przyszłości SpaceX złożył także wniosek o utworzenie konstelacji Starlink Gen3, która może objąć nawet 100 000 satelitów. Oddzielną, ambitną inicjatywą jest infrastruktura orbitalnego przetwarzania danych – firma ubiega się o zgodę na rozmieszczenie nawet miliona satelitów, odzwierciedlając szeroką wizję firmy dotyczącą sieci satelitarnych na orbicie.

Choć Starship jest powszechnie postrzegany jako pojazd do misji na Księżyc i Marsa, ten program rozmieszczania satelitów potwierdza, że jego bezpośrednie i główne zastosowanie skupi się na masowym wynoszeniu konstelacji Starlink, podkreślając ogromne znaczenie superciężkiej rakiety dla strategii szerokopasmowej satelitarnej SpaceX.